Metody

Metoda M. MontessoriMetody TwórczeMetoda Weroniki SherbornePedagogika ZabawyMetoda Dobrego Startu

METODY –  MAGICZNY ŚWIAT MALUCHA

Metoda M. Montessori

Metoda Marii Montessori daje dziecku szansę wszechstronnego rozwoju: fizycznego, duchowego, kulturowego i społecznego; wspiera jego spontaniczną i twórczą aktywność. Pomaga w rozwijaniu indywidualnych cech osobowości, w formowaniu prawidłowego charakteru, zdobywaniu wiedzy i uczy współdziałania. Pomaga dziecku w:

  • rozwijaniu samodzielności i wiary we własne siły,

  • wypracowaniu szacunku do porządku i do pracy,

  • wypracowaniu zamiłowania do ciszy i w tej atmosferze do pracy indywidualnej i zbiorowej,

  • osiąganiu długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem,

  • wypracowaniu postaw posłuszeństwa opartego na samokontroli, a nie na zewnętrznym przymusie,

  • uniezależnieniu od nagrody,

  • formowaniu postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji,

  • szacunku dla pracy innych,

  • rozwijaniu indywidualnych uzdolnień i umiejętności współpracy,

  • osiąganiu spontanicznej samodyscypliny wynikającej z dziecięcego posłuszeństwa

Metody Twórcze

Zajęcia realizowane metodami twórczymi pozwalają odkryć temperament i osobowość dziecka, uwrażliwiać na samoocenę, samomotywację oraz wyzwalają inicjatywę, aktywność i jego samodzielność. Zarówno odtwórcze jak i twórcze zajęcia wymagają specyficznie szerokiego rozumienia pojęć: ruch, gest, słowo, muzyka itd.

Nie ograniczają się bowiem tylko do nauczania konkretnych umiejętności artystycznych, ale są formą ekspresji brzmieniowej i ruchowej w postaci spontanicznego lub charakterystycznego tańca, pantomimicznych gestów naśladowczych itp. Dzięki połączeniu ruchu z muzyką czy też muzyki z teatrem rozwija się inwencja twórcza dziecka, łatwiej zapamiętuje ono skomplikowane ruchy, coraz lepiej potrafi wyrażać samo siebie.

Metoda Weroniki Sherborne

Jest to metoda Ruchu Rozwijającego – programu nastawionego na rozwijanie, poprzez odpowiednie ćwiczenia i zabawy ruchowe, takich cech, jak: poczucie własnej wartości i pewności siebie, poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialność, wrażliwość, umiejętność nawiązywania kontaktów z drugą osobą.

Proponowane ćwiczenia kształtują świadomość własnego ciała, pobudzają ekspresję, inwencję, relaksują. Wszystkie wymagają współdziałania z partnerem lub grupą, wyzwalając i utrwalając pozytywne emocje. Szczególną rolę metoda ta odgrywa w pracy z dziećmi nadpobudliwymi, agresywnymi, lękliwymi, z powodzeniem jest też stosowana w przypadkach głębszych zaburzeń rozwojowych.

 

Pedagogika Zabawy

Jest koncepcją zakładającą wspieranie rozwoju całej osobowości człowieka i łączy w sobie założenia i metody różnych kierunków psychologii i pedagogiki humanistycznej, służące do aktywizacji przeżyć. Pedagogika zabawy opiera się na nast. zasadach:

  • wspieranie percepcji, zdolności nawiązywania kontaktów, współżycia i wchodzenia w relacje z ludźmi, ponieważ umożliwiają one rozwój samoświadomości

  • inspirowanie do wyrażania siebie, doświadczania radości eksperymentowania, wspierania twórczej działalności

  • człowieka traktuje holistycznie jako osobę złożoną z ciała, duszy i umysłu, osobę uczącą się całościowo i funkcjonującą w swoich różnorodnych odniesieniach: Ja-Ty- My (społeczeństwo – środowisko ekologiczne – czas)

  • uczenie się polega na samodzielnym uświadamianiu sobie i formułowaniu celów, dochodzeniu do nich i ocenianiu osiągniętych rezultatów

Oddziaływanie – wychowanie i nauczanie globalne, ma na celu połączenie aspektów emocjonalnych i poznawczych. Zarówno tradycyjne nauczanie, jak również cała nasza kultura, są w sposób jednostronny silnie zorientowane na rozwój intelektu. Pedagogika zabawy dąży do przeciwstawienia się tej tendencji. Umysł człowieka może przyczynić się do pełnego rozwoju jednostki tylko wtedy, gdy pozostaje w rzeczywistym kontakcie z uczuciami i doświadczeniami, pozostając w dobrych kontaktach i relacjach z innymi ludźmi.

Do realizacji celów Pedagogika Zabawy wykorzystuje liczne metody obejmujące: elementy zabawy, twórczości artystycznej, pracy z ciałem, identyfikację, odgrywanie ról, podróżowanie w fantazji i wyobraźni, ćwiczenia relaksacyjne, informację zwrotną.

 

 

 

Metoda Dobrego Startu

Wykorzystuje rytm, muzykę, obrazy i ruch do wspierania rozwoju dziecka. Bazuje na uczeniu się przez wszystkie zmysły. Metoda pomaga usprawniać 3 analizatory, czyli kanały za pomocą których dziecko uczy się:  słuchowy, wzrokowy, ruchowy. Dodatkowo metoda ma pozytywny wpływ na umiejętności rozwijające się intensywnie w dzieciństwie: kształtowanie orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni oraz motorykę i koordynację wzrokowo-słuchowo-ruchową. Ćwiczenia MDS równocześnie działają rozwijająco na procesy poznawcze: uwagę, percepcję, pamięć, wyobraźnię słuchową i wzrokową, rozumienie i posługiwanie się symbolami abstrakcyjnymi.